خانه‌های بسیار کمی اتاق مهمانی دارند که فقط اتاق مهمان باشد. در بیشتر روزهای سال، آن اتاق جایی است که کسی در آن از خانه کار می‌کند، خانواده نماز می‌خواند، دستگاه تردمیل گذاشته شده، یا کارتن‌ها منتظر مرتب‌شدن هستند. بعد، چند بار در سال، باید برای پدر و مادر یا دوستی که به دیدنتان می‌آید، اتاقی خوش‌آمدگو باشد. فرش یکی از معدود چیزهای اتاق است که باید هم‌زمان برای همهٔ این کاربردها جواب بدهد. در ادامه می‌گوییم چگونه آن را انتخاب کنید.
مشخص کنید اتاق بیشتر برای چه کاری استفاده می‌شود
با فهرست‌کردن کارهای اتاق شروع کنید و آن‌ها را بر اساس تعداد روزهایی که در سال انجام می‌شوند مرتب کنید. برای یک اتاق اضافی معمولی، فهرست می‌تواند این‌طور باشد:
- دفتر کار در خانه: بیشتر روزهای هفته.
- فضای نماز: هر روز، برای یک یا چند عضو خانواده.
- اتاق خواب مهمان: چند هفته در سال، اغلب در ایام تعطیلات.
فرش را اول باید برای کاربرد روزانه و بعد برای کاربرد گاه‌به‌گاه انتخاب کرد. اگر اتاق ۲۵۰ روز در سال دفتر کار و ۲۰ شب اتاق مهمان است، فرش باید تحمل صندلی چرخ‌دار را داشته باشد. اگر هر روز اتاق نماز است، فرش باید تمیز و بی‌صدا باشد و برای زانو زدن راحت باشد.
اندازه: یک فرش که کف مشترک را بپوشاند
اتاق‌های چندمنظوره معمولاً پر از فرش‌های کوچک می‌شوند: یکی کنار تخت، یکی زیر میز، یک زیرانداز در گوشه. این کار لبه‌هایی می‌سازد که باعث تلو‌تلو خوردن می‌شود و اتاق کوچک را شلوغ نشان می‌دهد. معمولاً یک فرش بزرگ‌تر که بیشتر کف باز اتاق را بپوشاند، نتیجهٔ بهتری دارد.
با تخت کوئین
فرش ۶.۵×۱۰ فوت (۲۰۰×۳۰۰ سانتی‌متر) که زیر دو‌سوم پایینی تخت کوئین و در عرض اتاق پهن شود، در هر دو طرف تخت زیرپایی نرم برای مهمان فراهم می‌کند و بقیهٔ فرش را در جلوی تخت برای صندلی میز یا نماز آزاد می‌گذارد. اگر اتاق بزرگ‌تر است و تخت کینگ است، اندازهٔ فرش زیر تخت کوئین یا کینگ را ببینید.
با تخت یک‌نفره، دی‌بد یا کاناپه‌تخت‌شو
تخت‌های کوچک‌تر کف آزاد بیشتری باقی می‌گذارند. فرش ۵×۷.۵ فوت (۱۵۰×۲۳۰ سانتی‌متر) در بخش باز کف، در طول سال نقش ناحیهٔ دفتر کار و نماز را دارد و وقتی مهمان می‌آید، فرش کنار تخت می‌شود. دی‌بدِ کنار دیوار را می‌توان کمی بیرون از فرش گذاشت، یا با پایه‌های جلویی روی آن.
بدون هیچ تختی
بعضی خانواده‌ها اتاق مهمان را خالی نگه می‌دارند و وقتی مهمان می‌آید، نشیمن زمینی یا تشک تاشو بیرون می‌آورند. در این حالت، فرشی که بیشتر کف را بپوشاند، کل اتاق را قابل استفاده می‌کند. توشک افغانی و نشیمن زمینی مجلس عربی ما کنار دیوارهای چنین اتاقی خوب می‌نشینند؛ به مهمانان جای نشستن می‌دهند و وسط اتاق را برای نماز آزاد می‌گذارند.
در راهنمای اندازهٔ فرش ما، نقشهٔ چیدمان برای هر اندازه آمده است.
اگر اتاق دفتر کار است
صندلی‌های اداری برای فرش سنگین‌اند و فرش هم برای صندلی اداری سخت است. چند قاعده کمک می‌کند با هم سازگار شوند:
- پرز کم و متراکم. پرز بلند و نرم جلوی چرخ‌های صندلی را می‌گیرد و در مسیر صندلی له می‌شود. پرز متراکم حدود ۱۰ میلی‌متر، مثل فرش‌های اصلی ما، برای بیشتر چرخ‌ها به‌اندازهٔ کافی سفت می‌ماند.
- تمام محدودهٔ صندلی روی فرش. فرش باید دست‌کم ۶۰ تا ۷۵ سانتی‌متر پشت میز ادامه داشته باشد تا وقتی صندلی را عقب می‌کشید، از لبهٔ فرش بیرون نرود.
- یک زیرصندلی روی فرش بگذارید اگر تمام روز پشت میز می‌نشینید. این کار از فرش در جایی که بیشترین سایش را دارد محافظت می‌کند.
- لبه‌های صاف. فرشی که لبه‌اش بالا بیاید، به چرخ‌ها گیر می‌کند. فرش‌های ما پشت نخی دارند که صاف روی زمین می‌ماند.
جزئیات بیشتر را در انتخاب فرش برای دفتر کار یا اتاق مطالعه در خانه نوشته‌ایم.
اگر اتاق فضای نماز است
بسیاری از خانواده‌ها از یک اتاق اضافی برای نماز روزانه استفاده می‌کنند، و وقتی اقوام به دیدنشان می‌آیند، اتاق مهمان اغلب همین نقش را هم دارد. فرش در اینجا مهم‌تر از بیشتر اتاق‌هاست، چون مردم روی آن زانو می‌زنند و پیشانی می‌گذارند.
- آن را تمیز نگه دارید. فرش فضای نماز باید از کفش دور بماند. اگر اتاق میز کار هم دارد، قاعدهٔ «ورود با کفش ممنوع» کمک می‌کند کل فرش برای نماز مناسب بماند.
- طرح آرام انتخاب کنید. طرح هندسی، گل‌دار یا سنتی در دو یا سه رنگ، نسبت به فرش شلوغ و پرتضاد حواس را کمتر پرت می‌کند. بسیاری از خانواده‌ها برای فضای نماز طرح‌های بدون نقش انسان یا حیوان را ترجیح می‌دهند.
- راحتی در زانو زدن. پرز متراکم برای سجده از گلیم نازک راحت‌تر است. بسیاری هم یک جانماز شخصی روی آن می‌اندازند. جانمازهای ما از پلی‌استر با لایهٔ اسفنجی ساخته شده‌اند، ساخت چین‌اند و برای زانو و پیشانی لایهٔ نرم اضافه می‌کنند.
- به قبله فکر کنید. فرش را طوری بگذارید که در جهت نماز جای آزاد باشد، ترجیحاً کنار دیواری که رو به قبله است. راهنمای ما دربارهٔ چیدن اتاق نماز در خانه نحوهٔ پیدا کردن جهت و چیدن فضا را توضیح می‌دهد.
رنگ و طرح برای اتاقی با کاربردهای فراوان
اتاق چندمنظوره فرشی می‌خواهد که بیش از حد خودنمایی نکند. چند انتخاب کمک می‌کند برای همه مناسب باشد:
- رنگ‌های میانه به‌جای رنگ‌های حدی. فرش کِرِم رد صندلی اداری و چمدان مهمانان را نشان می‌دهد؛ فرش خیلی تیره گردوغبار را نشان می‌دهد. آبی میانه، قرمز ملایم، خاکستری گرم یا چندرنگ ملایم رفت‌وآمد را تحمل می‌کنند و برای مهمانان تمیز به نظر می‌رسند. فرش‌های آبی، قرمز، خاکستری و بژ و قهوه‌ای ما را ببینید.
- طرح سرتاسری. مبلمان اتاق‌های چندمنظوره جابه‌جا می‌شود. طرح سرتاسری چه میز در وسط باشد چه تخت به یک طرف رانده شود، درست به نظر می‌رسد؛ اما ترنج مرکزی به چیزی نیاز دارد که درست روی آن قرار بگیرد.
- با ملافه‌ها هماهنگ کنید. ملافهٔ مهمان معمولاً خنثی است. فرشی که یک رنگ آن در روتختی یا بالش تکرار شود، وقتی مهمان می‌رسد اتاق را کامل نشان می‌دهد.
آماده‌کردن اتاق برای رسیدن مهمان
- فرش و کف اطراف آن را جارو بزنید؛ اتاق‌های دفتر کار گردکاغذ و خرده‌ریز جمع می‌کنند.
- صندلی میز را از اتاق بیرون ببرید یا زیر میز بگذارید تا جای بیشتری باز شود.
- جانمازها را تا کنید و روی قفسه یا در یک سبد در دسترس بگذارید، تا مهمانی که نماز می‌خواند بتواند از آن استفاده کند.
- مطمئن شوید فرش در جایی که مهمان شب از تخت پایین می‌آید، نمی‌لغزد. فرش‌های بزرگ با پشت نخی ما معمولاً از حدود ۳ متر مربع به بالا بدون زیرفرشی صاف می‌مانند؛ فرش کوچک کنار تخت روی کف سخت ممکن است به زیرفرشی ضدلغزش نیاز داشته باشد.
پرسش‌هایی که از ما می‌پرسند
آیا می‌توانم از فرش معمولی برای نماز استفاده کنم؟
بله، به شرط آن‌که تمیز و بدون کفش نگه داشته شود. بسیاری از افراد برای هر نماز یک جانماز شخصی هم روی آن می‌اندازند.
آیا صندلی اداری فرش را خراب می‌کند؟
صندلی که هر روز در یک نقطه باشد، با گذشت زمان پرز همان نقطه را می‌ساید. پرز متراکم و کوتاه بهتر دوام می‌آورد و زیرصندلی روی فرش بیشترین محافظت را می‌کند.
برای اتاق مهمان کوچک چه اندازه فرشی مناسب است؟
در اتاقی حدود ۱۰×۱۰ فوت، فرش ۵×۷.۵ فوت معمولاً کنار تخت یا تا حدی زیر آن جا می‌گیرد و اطرافش کف قابل‌عبور می‌ماند. فرش ۶.۵×۱۰ فوت برای اتاق‌هایی حدود ۱۱×۱۲ فوت و بزرگ‌تر مناسب است.
فرش اتاق مهمان باید نرم باشد یا کاربردی؟
هر دو، اگر متراکم باشد. پرز متراکم زیر پا نرم است و در عین حال اجازه می‌دهد صندلی روان حرکت کند و جانماز صاف بخوابد.
فهرست مرور سریع
- کارهای اتاق را فهرست کنید و اول برای کاربرد روزانه انتخاب کنید.
- یک فرش بزرگ‌تر بهتر از چند فرش کوچک است.
- تخت کوئین: ۶.۵×۱۰ فوت. تخت یک‌نفره، دی‌بد یا اتاق کوچک: ۵×۷.۵ فوت.
- پرز کم و متراکم برای صندلی و زانو زدن.
- طرح آرام، سرتاسری و با رنگ میانه.
- اگر اتاق برای نماز استفاده می‌شود، آن را بدون کفش نگه دارید.
مجموعهٔ کامل فرش‌ها، فرش‌های ۵×۷ برای اتاق‌های کوچک‌تر، جانمازها و نشیمن زمینی توشک را ببینید. ارسال برای سفارش‌های بالای ۱۱۰ دالر در ایالات متحده و کانادا رایگان است و ۳۰ روز مهلت بازگشت دارید.
اتاق را با ما در ساکرامنتو برنامه‌ریزی کنید
نمایشگاه ما در 3423 Watt Avenue, Sacramento, CA 95821 فرش، جانماز و نشیمن زمینی را یک‌جا دارد، پس می‌توانید یک اتاق چندمنظوره را در یک بازدید کامل کنید. ما هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۷ عصر باز هستیم. اندازه‌های اتاقتان را همراه بیاورید، یا با (916) 890-4077 تماس بگیرید. آدرس و جزئیات بیشتر اینجاست.
